Moje refugium

Kiedy napisałam tekst o lesie, pomyślałam, że dodam post scriptum i pokażę moje ścieżki, moje miejsca, gdzie czuję się szczęśliwa. Chodzę tamtędy codziennie.

Zapraszam

moje refugium

Dziki bez kwitnie wszędzie. W tym zakątku dopiero postanowił zapuścić korzenie. Jest jeszcze malutki.

Kwiatowa łąka. Architekt tego ogrodu ma na imię Natura. I nikt mu nie dorówna.

Tu można zapomnieć o całym świecie…

moje refugium

Tajemnicze wejście do lasu. Brama, za którą kończy się stres.

moje refugium

Kiedy zanurzasz się w  bajkę…

moje refugium

Księżniczka dzika róża…

moje refugium

Brzozy są już dorosłe, ale wciąż bardzo mlode…

moje refugium

A kiedy położysz się na ziemi, czujesz, jak ogarnia cię spokój…

moje refugium

Nawet Henia się zadziwia…

moje refugium

Młoda sosna wie, że spełniła swoje zadanie i będzie jeszcze piekniejsza i jeszcze większa…

moje refugium

Poziomkowy raj. Już jest zaproszenie…

moje refugium

Nikt nie chce wracać do domu..

moje refugium

Do jutra bajko…

Pozdrawiam – Agnieszka

I zapraszam tutaj

https://greenelka.pl/kiedy-zapominasz-w-sobie-dziecko-czyli-alicja-przed-lustrem/

Tańczymy do upadłego 🙂 Takie klimaty tylko na Podkarpaciu !!!

 

 

(Visited 234 times, 1 visits today)

15 Replies to “Moje refugium”

  1. Agnieszko, zakochałam się w Twojej okolicy. A ten lasek brzozowy – toż to naprawdę piękna bajka. Tym bardziej, że prawdziwa. Wiem już skąd w tobie tyle spokoju, radości, wyrozumiałości. Pozdrów jutro ode mnie swój las

  2. Pięknie, Agnieszko. Trzeba mieć jakieś swoje refugium, cokolwiek, co pozwoli się człowiekowi oczyścić, wyciszyć, znowu życiem ucieszyć. Niech to będzie choć moment w ciągu dnia, ale jakże to ważny moment!
    A poziomki i u mnie się już czerwienią smakowicie! Najwięcej ich po rowach!:-))

  3. Piękny jest ten Twój las, a te młode brzózki zapowiadają dorodne kozaczki i prawdziwki 🙂 Poziomki, mm… pycha, te leśne nie znajdą w smaku sobie równych, tak jak i malinki i ostrężyny .

    Pozdrawiam ciepło 🙂

  4. oddałbym pół królestwa za spacer z Tobą po zaczarowanym lesie , musisz być bardzo cichutko jeśli chcesz usłyszeć co mówią drzewa Konopnickiej się to udało
    ściskam mocno

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *